Weer een week vol gebeurtenissen

Als ik alles zou vertellen wat ik allemaal meemaak, dan kan ik een heel boek volschrijven denk ik. Een week vliegt om en nog steeds ontdek of leer ik elke dag wel weer wat nieuws. Het is ook raar dat ik nog maar 3 weken te gaan heb, voordat mijn volgend avontuur begint, het rondreizen.
Maar even snel en in het kort... Deze week mocht ik nog een keer op een rescue (weer een wasbeer), heb ik twee zoons erbij gekregen, moest ik daarom de familie verhuizen naar een grotere kooi, had ik een rescue van mijn eigen eekhoorn, heb ik spierballen gekweekt met het sjouwen van zware platen en bomen/takken voor de beren en natuurlijk veel geverfd.

De rescue van de wasbeer was makkelijk. Het was weer in 5 minuten klaar. Angela gooide het net over hem heen en hij was gevangen. Toen we weer op Critter Care waren, mocht ik helpen bij het onderzoeken waar hij last van had. Nouja, dat was eigenlijk wel heel duidelijk. Zijn oren waren stuk gebeten, zijn topje van zijn neus hing los (wat mij aan Banjer moest denken), zijn staart was eraf en hij had verschillende andere wonden over zijn lichaam. Tijdens het beest vasthouden voelde ik me niet zo lekker. Gelukkig waren er meer mensen in de kamer en kon ik vragen of iemand het kon overnemen. Ik ben snel weggegaan. Wat ben ik toch een watje! Ik voelde me ook stom maar ik wilde liever op tijd zijn dan dat ik uiteindelijk op de grond lag en de wasbeer ronduit liep.

Over mijn nieuw zoons, ik heb eentje die jonger is dan Flip (de eerste nieuwe zoon) en een oudere. Je kan goed merken dat die oudere geen mensen gewenst is. Als iemand bij de kooi is, loopt hij altijd te mopperen. Ik denk dat hij ook veel stress heeft. Hij is 20 gram afgevallen in 3 dagen. Ik hoef hem niet meer te voeden, maar hij krijgt wel elke dag antibiotica. Het is altijd een grote uitdaging om hem te vangen. Gisteren moest ik hem wegen, ja nu komt het verhaal over de rescue van mijn eigen eekhoorn.... Omdat hij al kan springen en klimmen, had ik een bak gekregen waarin ik hem kon stoppen zodat het makkelijker is om hem te wegen. Nadat ik hem eindelijk vanuit de kooi had gevangen, wilde ik hem in die bak stoppen maar hij gleed uit mijn handen (omdat ik onhandige handschoenen aan moet omdat hij mij kan bijten en een eekhoornbeet, daar word je niet vrolijk van... ze laten niet zomaar los en ze hebben scherpe tanden). Het beest was zo snel dat hij over de tafel rende en tussen de opgestapelde stoelen ging zitten. Ik probeerde hem te pakken maar natuurlijk rent dat beest weg. Gelukkig was ik niet alleen in de kamer en kwam Arne mij snel helpen. Ik ging Angela erbij halen omdat de eekhoorn inmiddels al verplaatst was achter de incubatorkast. Uiteindelijk kon Arne hem pakken (ging nog met veel moeite) en kon ik de eekhoorn wegen. Omdat hij zoveel is afgevallen, is hij nu in een incubator en niet meer bij de andere twee. Dat is wel jammer want ze konden het goed vinden samen. Hij eet nu wel dus dat is een goed teken (anders zou ik hem moeten voeden met de injectiespuit, maar dat lukt me nooit in mijn eentje). In de grote kooi bij de andere twee zag ik hem nooit eten. Alleen Flip, die eet voor alle drie. Ik heb al wel namen bedacht voor de twee nieuwe. De kleine zwarte heet Jack en de grote boze heet Dob (dat is van dobbermans, de gemene honden, maar die naam vond ik te lang en Dobbie mocht niet van Lieke omdat ze dan aan Harry Potter moet denken). Maar de drie jongens maken mama aardig moe! Flip wil altijd aandacht en Dob is lastig om mee te handelen.

Met Lieke's duidelratje gaat het goed. Eentje, het mannetje, is helaas overleden aan waarschijnlijk gedraaide maag of darmen. Maar Diva is een echte Diva. Haar wond is bijna genezen en ze eet goed.

De wasbeer van mijn tweede rescue leeft trouwens nog steeds. Het gaat goed met hem. Ook hebben we gisteren een marmot binnen gekregen. Weer een dier wat ik nog nooit in het echt had gezien. Vandaag belde iemand op dat hij een bever had gevonden, maar het kon ook een marmot of een otter zijn. De supervisors zijn er nog steeds niet uit want de man was niet duidelijk in zijn beschrijving. Toch zijn de staarten totaal anders en maakt het ook een ander geluid. Een marmot klinkt net als een vogel en lijkt op een mengsel tussen een te grote eekhoorn en een bever. Een otter maakt ook hoge geluiden maar die is niet zo pluizig en een bever heeft een platte staart. Ik weet niet of we antwoord krijgen op wat voor dier het nu is want volgens mij was het beest niet echt dichtbij ons. We zijn hem dus niet gaan halen. Waarschijnlijk haalt een ander centrum hem op. Het kan zijn dat het nog hier wordt gebracht, maar ik heb geen idee. Ook krijgen we nog steeds baby's binnen. Het zijn voornamelijk konijntjes of eekhoorntjes. Maar ook de wasbeertjes beginnen binnen te komen...

Reisupdate 4

Het eerste ding dat Linda is kwijtgeraakt: op dit moment niks meer.

Grootste blunder: van alle denk ik dat mijn eigen eekhoorn laten ontsnappen toch wel de grootste is.

Mijn eerste verslaving van hier: Nog steeds de heerlijke Cookies.

Wat ik mis denkend aan Nederland: Mijn stroopwafelgemis is even verholpen doordat ik een stroopwafellolly heb gekregen van Jil, bedankt! Maar met al die Nederlanders hier, kwamen we op frikadellen en kroket. Nou dat zal ik ook wel graag lusten hoor! En mijn standaard ontbijt: brood met hagelslag. Echt gevarieerd eten is sowieso wel lastig hier.

Nog een zoon, familie compleet!

Ja het gaat snel. Vandaag is er weer een broer voor Flip binnengekomen. Dit is zeker een broer want hij is duidelijk groter dan de andere twee. Hij is nu nog even op zich alleen maar morgen gaan we proberen of ze een gelukkige familie kunnen zijn. Ook deze is zwart. Hij is gevonden door een puppy en heeft twee tandbeten bij zijn kont. Waarschijnlijk door de hond.

Vandaag hebben Flip en broer 2 kennis met elkaar gemaakt. Flip is nu echt een uitslover geworden. Broer 2 was nogal verbaasd waar hij nu weer terecht was gekomen maar Flip zat al gelijk aan de staart van de nieuwe te sabbelen. Daarna was er wat gesnuffel en toen waren ze vriendjes. Het is lief om te zien hoe ze tegen elkaar aan kruipen om te slapen. Maar ik had een verkeerde inschatting over de nieuwe. Dat is echt een lieverd. Hij moet nog steeds een beetje wennen maar vind veel dingen goed. Flip is duidelijk de druktemaker. Hij rent rond door zijn kooi en loopt ook gewoon dwars over broer 2 heen.Ik ben benieuwd hoe het gaat als broer 3 ermee gaat bemoeien, maar daar zullen we snel achterkomen...

Hoera een tweede zoon!

Ja een bevalling gaat snel. Vandaag heeft Flip een 'broertje' gekregen. Het is duidelijk van een andere vader, want dit mannetje is helemaal zwart. Hij heeft een wondje bij zijn neus omdat hij waarschijnlijk uit het nest gevallen is. Hij is iets groter dan Flip. Vandaag zijn ze nog gescheiden van elkaar maar morgen worden ze in dezelfde kooi gestopt. Flip is gisteren verhuisd naar een echte kooi. Het is een oude vogelkooi. Nu is het gevuld met takken zodat hij kan leren klimmen. Ook heeft hij water en voedsel. Ik voed hem nog steeds via een injectiebuisje maar dat is nu 3 keer op een dag en dat wordt morgen 2 keer. Hij is bijna zo ver om helemaal voor zichzelf te zorgen. Flip houdt erg van zijn nieuwe kooi. Eerst was het wel even wennen voor hem. Toen ik hem voor het eerst in zijn nieuwe kooi wilde stoppen, klom hij zo hard als hij kon, terug op mij. Maar nu vind hij het helemaal geweldig daar. Als hij rondloopt, loopt hij heerlijk te kletsen en telkens als mensen naar hem gaan kijken, probeert hij ze weg te jagen. Gelukkig weet hij dat ik zijn moeder ben want bij mij doet hij helemaal niks. Als ik mijn hand in de kooi stop, komt hij gelijk bij me zitten. Erg leuk om te zien! Ik hoop alleen dat hij wel lief gaat zijn voor zijn vriendje die hem morgen komt vergezellen.

De rest van de dagen worden vooral gevuld met verven. De klusjesmannen werken hard om nieuwe eekhoornkooien te bouwen en daarvoor moeten wij alles groen verven. Maar voordat het groen geverfd kan worden, moet er eerst een witte deklaag op gesmeerd worden. En dan dan met zo'n 50 palen en grote houten platen... Het is nu even doorwerken want we krijgen zoveel baby eekhoorntjes binnen, dat we de ruimte ook echt snel nodig hebben. De dagen van werk worden ook langer en we zijn steeds drukker. Babyseason is hard werken, maar het is erg leuk om al die kleine baby's te zien.

Vrolijk Pasen

Het is raar om te beseffen dat de tijd nu toch wel aardig snel voorbij gaat. Vanaf vandaag hebben Lieke en ik nog maar 4 weken op Critter Care te gaan. En zelfs nu de dagen langer worden, je vroeg moet opstaan voor de baby's en laat naar bed gaat vanwege de laatste voeding. Je kan wel duidelijk merken dat het drukker wordt. Er komen bijna elke dag weer nieuwe baby's binnen. Vandaag kwam een meneer een grijze baby eekhoorn binnen brengen. Hij haalde het zo uit zijn jaszak. Het beestje had daar 15 uur in gezeten. Het voelde helemaal koud aan maar alles gaat goed het haar nu. De meneer vertelde dat zijn hond het gevonden had en dat hij er goed op had gepast en het al een naam gegeven. Ook had hij erbij geslapen, ofzo. Ja, er komen soms vreemde mensen met vreemde verhalen binnen stappen.

Ook in ons Paasweekend hadden we drukte. De telefoon bleef maar rinkelen. Zo waren er baby eekhoorntjes, konijntjes en buidelratjes gevonden. Misschien omdat mensen op zoek waren naar eieren? Er werd ook gebeld over een volwassen wasbeer wat al anderhalve dag in de heg van mensen lag. Omdat ik nog nooit op een rescue geweest was, mocht ik dit keer de held uit gaan hangen. Van tevoren kreeg ik nog snel even een spoedcursus hoe je het net en catchpale werkt, zodat ik ook echt in actie kan komen als dat moet. Daarna werd de kennel klaargemaakt, de handschoenen gepakt en reden Soili, Juliana en ik naar White Rock. Het was stralend weer, rond 20 graden. We reden langs het strand, wat er heel aantrekkelijk uitzag. Eenmaal bij het huis aangekomen, zat er inderdaad een wasbeer bij de heg. Ze zat er rustig bij, totdat wij haar probeerde te vangen. Juliana ging aan de ene kant van de heg staan en Sioli met het net en ik met de catchpale aan de andere kant. Eerst probeerde Sioli het net over de wasbeer te gooien, maar de wasbeer besloot weg te rennen. Wij er natuurlijk achteraan. Op een gegeven moment rende ze langs mijn been en ik probeerde snel een poging tot vangen te wagen, maar natuurlijk mis. Na een korte sprint achter de wasbeer aan, had Sioli haar gevangen met het net. Met veel gemopper en geschreeuw ging de wasbeer in de kennel en konden we terugrijden naar Critter Care. Het was een van de snelste vangsten ooit, binnen 5 minuten.

Eenmaal op Critter Care hebben we besloten om de wasbeer in te laten slapen. Ze was namelijk blind, had geen staart meer, haar tanden waren aan het rotten en ze was aan de diarree dus haar overlevingskans is nogal laag.

Later die dag mocht Lieke ook op pad. Ze ging een baby buidelratje ophalen. Eerder was er al een gewonde dame binnen gebracht en later werd dus nog een broertje gevonden. Moeder is waarschijnlijk doodgereden door een auto. De beestjes zagen er ook erg mager uit. Lieke is de mama nu.

Wat ons ook nog bezig hield de Pasen, waren de 54 eieren die Angela verstopt had over het hele terrein. In sommige eieren zaten aanwijzingen waar andere eieren verstopt lagen of een coupon waarbij je speciale prijzen kunt winnen. Zo had ik een heerlijke steak gewonnen en Lieke een vrolijke chocoladekonijn. Er is nog één ei niet gevonden, maar niemand weet waar het is.

Met Flip gaat alles goed. Hij is vandaag verhuisd naar nog een grotere incubator. Nu heeft hij ook takken zodat hij kan leren klimmen. Ook eet hij nu walnoten, peer en appel. Het is grappig om te zien hoeveel hij gegroeid is in een week. Er staat nu ook een verhaaltje met foto van Flip op de Critter Care site: http://www.crittercarewildlife.org/index.php/in-care-2011

Volop lente

Het begint drukker te worden in Critter Care. Er zijn de afgelopen dagen aardig wat dieren binnen gekomen. Zo hebben we tien baby konijnen, een stinkdier en twee wasberen (een baby en een volwassen) binnengekregen. Je kan merken dat de lente begonnen is. Het weer is ook heerlijk en we hebben de tuinstoelen en tafels er ook bijgepakt. We kunnen nu heerlijk buiten zitten in soort van partytenten!

De afgelopen dagen heb ik weer nieuwe ervaringen opgedaan. Zo heb ik geleerd om de eekhoorn zelfstandig te voeden en ben ik toch naar de drive-in theater geweest. Het was een hele leuke ervaring. Het is heel simpel, je koopt een kaartje voor de hele avond, je parkeert je auto op een groot terrein en je kijkt naar een film (vanuit je auto) en het geluid hoor je via je radio. Sommige auto's hadden de achterklep naar het beeld toestaan zodat je in de 'kattebak' kan zitten. Wij stonden met de voorkant naar het beeld toe. Ik zat achterin, maar ook vanuit daar is alles goed te zien. De film was verder wel oke, ik snapte zelfs waar het over ging. Maar de ervaring van drive-in was veel leuker. Ja, dat wil ik zeker nog een keer doen. Hebben we in Nederland ook een drive-in?

Toen ik terugkwam van de film (00.15 uur) had ik de volgende opgave. Die avond zou ik voor het eerst, helemaal zelfstandig, de eekhoorn voeden. Ik had al aantal keer geoefend met Angela erbij. De eerste keer ging natuurlijk helemaal niet. Zoals altijd, ziet het er makkelijk uit als iemand anders het doet, maar als je het zelf moet doen... Wat een gepruts. Het is natuurlijk een levend iets dus dat zit niet stil. Maar elke keer ging het steeds beter. Daarom mocht ik vanaf toen zelf doen. Het ging best goed en om 1.00 uur 's nachts lag ik eindelijk in mijn bed. De volgende morgen zou om 6.50 uur de wekker gaan voor de volgende voeding. Nu is het totaal geen probleem meer. Zijn voedingsprogramma is om de 4 uur, dus ik heb nog aardig goede nachten. De laatste voeding is om 11 uur 's avonds en de eerste om 7 uur 's ochtends. Ik heb wel een aparte want hij vind het leuk om met zijn mond open te zuigen. Dit mag alleen niet. Ook is hij een knoeiend. Ik zie dat ik nog steeds melk op mijn hand heb zitten. Verder is hij nog steeds lui. Soms valt hij in slaap tijdens het eten. Maar het gaat goed met hem. Maandag is hij hier alweer een week en dan krijgt hij officieel zijn naam: Flip. Vandaag heeft hij eindelijk zijn ogen geopend. Vanochtend had ik al een vermoeden en toen ik hem om 3 uur 's middags ging voeden, had hij één oog open. De andere zat nog dicht maar die heeft hij geopend tijdens de voeding. Best gek om te zien. Eerst lijkt het alsof de ogen soort van zijn dichtgelijmd. Je ziet alleen een grijze streep. Vanochtend zag ik zwarte puntjes door de grijze streep heen, dat was dus al los gegaan en in de middag werden die puntjes een steeds grotere streep totdat zijn ooglid helemaal open was.

Normaal doen eekhoorntjes hun ogen dicht als ze gevoed worden maar volgens mij vond Flip het zo speciaal dat hij eindelijk kon kijken, dat hij zijn ogen niet meer dichtdeed. Eindelijk kan hij de wereld zien. Gelijk werd hij verhuisd naar een grotere incubator en mag hij nu ook pecans eten. De eerste keer probeerde hij het vast te houden (eekhoorns houden altijd hun eten vast) maar hij viel om omdat hij zijn evenwicht verloor. Er grappig om te zien hoe hij zo van alles uitprobeert.

Lieke heeft helaas nog geen baby. Maar omdat er vandaag veel dieren zijn binnengekomen, hoop ik dat ze de volgende is die een diertje krijgt. Ze heeft wel aangegeven dat ze een baby wil. Nu gaat Melissa (supervisor) op zoek naar een jongen die haar zwanger kan maken. Ze heeft al rondgevraagd bij de jongens maar ze zal meer mannelijke vrijwilligers binnenhalen. Melissa vertelde wel dat Lieke een baby krijgt. Vanaf nu kan van alles binnenkomen: baby stinkdiertjes, baby buidelratjes, baby eekhoorntjes... Helaas kunnen we niet voor baby wasbeertjes zorgen omdat we daarvoor te kort hier blijven. Ik heb vandaag de eerste gezien. Wat een herriemakers zijn dat! Maar deze is naar Gail (de oprichtster) gegaan. Ik ben benieuwd wat er nog meer binnenkomt...

Update mama eekhoorn
Mama eekhoorn is verplaatst naar buiten toe. We hebben rond het terrein verschillende 'outbacks', plekken waar we dieren hebben vrijgelaten (coyote's en wasbeertjes) en waar we nog steeds voer naartoe brengen. Mama eekhoorn met haar nest is naar een outback gebracht die we niet meer gebruiken. Alleen de volgende dag was Mama weggejaagd door twee andere eekhoorns, ofzo. Ik weet niet precies wat er gebeurd is maar het was niet zo leuk verhaal. Waarschijnlijk heeft ze geprobeerd haar kinderen te verplaatsen want ze lagen overal rond haar nest. Mama en één baby zijn weg. De rest van de baby's zitten onder de wondjes en zijn dood, behalve eentje. Eerst is er nog gekeken of Mama misschien terug zou komen, maar omdat Mama nergens te bekennen is, wordt de eenling nu door Angela opgevoed. Hij blijft in Critter Care nu.

Hoera een zoon!

Ja hoor, je mag me feliciteren. Vol trots kan ik jullie meedelen dat ik een gelukkige moeder ben geworden van een mooie jongen. Het is een grey squirrel van ongeveer 4 weken oud. Het is de eerste baby eekhoorn dit jaar die we gaan verzorgen en ik ben zijn mama! Hij is vandaag binnen gebracht. Een kat had hem gevonden. Het baasje van de kat had nog gezocht naar mama eekhoorn maar die was nergens te bekennen dus besloten ze het om naar Critter Care te brengen. Nu ben ik zijn trotse moeder.

Ik heb de eerste voeding al gedaan, nouja Angela. Ik mag voorlopig nog kijken. In het begin is het nog lastig om een baby te voeden dus vandaar dat alleen supervisors dit doen. Elk twee uur krijgt hij voeding, bestaande uit babymelk. Hij is wel kieskeurig want hij vond de melk niet lekker (smaakt ook heel anders dan moedermelk) en als het te koud of te warm is, wil hij het ook niet hebben. Maar als ze eenmaal gewend zijn aan de melk, gaan ze erop zeuren en zullen ze ook hard gaan zuigen. Je moet dan zorgen dat ze niet te hard zuigen om verstikking te voorkomen.

Ik ga nu echt ervaren hoe het is om een baby te hebben. Dit wordt een goede voorbereiding voor mijn geplande drie kinderen later. De rustige dagen en vooral nachten zullen over zijn. Vannacht ga ik nog extra veel van mijn nachtrust genieten, want vanavond neemt Angela de baby mee naar haar huis zodat ze hem makkelijker kan voeden vannacht. Ik denk dat dit een van mijn laatste rustige nacht zal zijn. Ik mag waarschijnlijk vanaf vrijdag de eekhoorn zelf gaan voeden. Dan wordt het waarschijnlijk om 12 uur 's nachts de laatste voeding geven en dan weer op tijd op staan om de eerste voeding om 6 uur 's ochtends uit te voeren.Om een beetje de pracht van mijn baby aan jullie te beschrijven, mijn baby heeft overal al licht grijze haartjes en fluffiehaartjes op zijn staartje. Zijn kopje is meer bruinig. De ogen zijn nog gesloten maar zullen binnenkort open gaan. Hij is zo groot als mijn hand, zonder staart dan. De staart is net zo groot als het beestje zelf. Kort gezegd: hij is zo lief!

Het is wel gek. Het is de eerste baby dit seizoen waar we voor gaan zorgen dus alle interns zijn heel nieuwsgierig. Ze willen allemaal mijn baby zien enzo. Angela heeft ook duidelijk gemaakt dat ze nu nog kunnen kijken zolang Angela het echte voeden doet, maar zodra ik het zelf ga doen, mag niemand mij storen. Ik vind dat ook raar. Eigenlijk weet ik helemaal niks van eekhoorntjes en ik heb ook totaal geen ervaring maar toch mag ik de eerste baby opvoeden. Ik heb hem ook al vastgehouden. Het is zo leuk. Hij pakt je vingers vast zoals een baby ook doet. Waarom ze voor mij hebben gekozen, is dat ik hier nog voor 6 weken ben. De baby kan zo goed opgevoed worden en de interns die hier langer blijven, kunnen nog even wachten. Ik denk dat Lieke ook snel een baby toegewezen krijgt.

Ik moet nu wel gelijk mijn verantwoordelijkheid nemen. Zo stond op mijn planning om een nieuwe experience op te doen door naar een drive-in theater (ja het bestaat echt, een film kijken vanuit je auto) te gaan Wrath of Titans te kijken. Maar dat gaat nu niet zomaar. Woensdagavond gaan we met alle interns uiteten omdat Lakshmi vertrekt vrijdag. Het uiteten kan wel doorgaan maar waarschijnlijk vertrekken Angela en ik later en moeten we zorgen dat we op tijd weer terug zijn. De film kan ik waarschijnlijk niet zien omdat ik te lang weg ben. Tenminste, dat moet ik even overleggen met Angela. Maar mijn kind komt natuurlijk op de eerste plaats! Ja, mijn leventje gaat totaal veranderen nu...

Korte update over de mama met de baby eekhoorntjes

Met mama en haar kinderen gaat het goed. Ze is uit het huis geplaatst en 'woont' nu in de edcentre. Dat is het education centre, een ruimte waar Gail (de oprichster) vaak werkt, meer het adminstratieve gedeelde waar lessen gegeven kunnen worden en meerdere mensen ontvangen kunnen worden. Omdat we afgelopen week meer eekhoornbaby's binnen hebben gekregen, maar nog te jong waren om opgevoed te worden door ons, heeft Angela een experimentje uitgevoerd. Moeder eekhoorn had 5 baby's maar ze kan voor 6 zorgen. Dus heeft Angela een baby die te jong was, aan moeder gegeven. Moeder heeft het nog geaccepteerd ook. Nu heeft ze 3 meiden en 3 jongens.

Baby's, baby's, baby's

Het was hier weer even rustig naar de vorige babycall, tot vandaag. Het eerste wat ik te horen kreeg toen ik uit mijn bed kwam, was: We krijgen baby's. Toen ik uiteindelijk aangekleed boven kwam, zag ik 5 kleine eekhoorntjes. Ook zou er een baby bever binnenkomen vandaag. Dat leek me helemaal leuk. Hoe zou een baby bever eruit zien? Ze zeggen een volwassenbever in minivorm, zo schattig!

Tijdens het wegen van de eekhoorntjes kwamen we erachter dat ze een week oud zijn. Dat is nog steeds te jong om ze op te voeden hier. Daarom vroeg de supervisor aan de vrouw die de eekhoorntjes gebracht heeft, of ze misschien de moeder nog kon vinden. De hele dag hadden ze nog niks van de vrouw gehoord. Uiteindelijk besloten de supervisors maar een einde aan de baby's te maken.

Natuurlijk, precies op dat moment, komt de vrouw aanrijden en brengt ze de moeder van het nest binnen. De vrouw was echt precies op tijd. Was ze 5 seconden later geweest, hadden we alleen een moeder eekhoorn gehad. Nu hebben we hier 5 baby eekhoorntjes en een mama. Het zijn Grey Squirrels, ik denk dat het in Nederland gewoon de grijze eekhoorn is...?

Ik weet niet helemaal waarom we ze hier houden maar ik denk dat ze gaan kijken of moeder haar kinderen afstoot of niet. We moeten nu wel heel stil zijn in het huis want als moeder te stressvol wordt, gaat ze haar eigenlijk baby's opeten. Niemand mag ook de kamer in behalve een supervisor.Ik heb vannochtend wel gehoord hoeveel geluid een baby eekhoorn kan maken. Wat een hoge piep!Ik ben erg benieuwd hoe het nu gaat verlopen, verhaal wordt nog vervolgd.

De baby bever is helaas niet binnengekomen. Ze was daarvoor al overleden. Volgens mij door zoutwater vergiftiging. Bevers kunnen absoluut niet tegen zoutwater. Dus ik weet nog steeds niet hoe een baby bever eruit ziet. Maar misschien, op een dag, kom ik er nog eentje te zien.

Gisteren had ik trouwens, toen ik naar de datum keek, echt even goed het besef dat ik alweer een maand lang weg ben en al vier weken op Critter Care ben. Wat gaat het snel zeg! Volgende week ben ik al op de helft van mijn vrijwilligerswerk! Het rare is wel, dat vanaf vorige week elke week een intern weggaat. Je leeft toch dag en nacht samen met iedereen, dus het is gek om dan opeens afscheid te nemen. Ik zag ook dat ik voor morgen geen wasberencage hoef te doen. Dat is ook raar. Ik heb namelijk elke dag, dus al 4 weken lang, voor een wasberenhok gezorgd en morgen hoef ik er geen te doen. Interns zeggen dat je ervan moet genieten, maar ik vind het helemaal niet erg om voor de wasberen te zorgen. Nu mag ik gelijk beginnen aan de to-do-list. Ik ben benieuwd!

De wasberen mogen binnenkort ook vrijgelaten worden. Dat zal helemaal raar zijn, dan hebben we geen hok meer waar je voor hoeft te zorgen. Maar zodra er baby's binnenkomen, wordt het ook een stuk drukker en hectischer hier. Tenminste, dat zegt men. We zullen het allemaal wel en zien en voor nu wordt het afwachten... baby's, baby's en nog meer baby's!

Ergens far far away...

Wat een heerlijk lenteweer hebben wij hier! Al 3 dagen hebben we een vel zonnetje met blauwe lucht, lovely! Omdat het zo mooi weer is, is het een goede gelegenheid om klusjes te doen zoals schilderen én vrijlaten van dieren. Dus gisteren hebben we afscheid genomen van Maude, de buidelrat.

Maude was hier al een tijdje want ze was er al voordat Lieke en ik hier kwamen. Volgens de Critter Care site is ze hier op 3 februari binnen gekomen. Ze had een grote ontstoken wond aan haar hoofd. Maar nu die wond helemaal genezen is, mocht ze dus vrijgelaten worden. Maude was de buidelrat van Laura, dus natuurlijk ging zij haar vrijlaten. Stacy ging ook mee. Ik was rustig aan het verven toen ze Maude in de auto aan het zetten waren. Er waren al genoeg mensen er omheen. Maar opeens kwam Stacy naar me toe en vroeg of ik meewilde Maude vrijlaten. Natuurlijk wil ik dat! Ik voelde me helemaal vereerd. Een dier vrijlaten in het wild lijkt mij de mooiste ervaring van Critter Care, ook al heb je zelf niet voor dat dier gezorgd. Ik deed gelijk mijn schilderkleren uit, pakte mijn camera en ging in de auto zitten. Wat een mooie ervaring zou dit worden!

Het was best een lange reis. Ik zat te genieten van de omgeving. Het is erg leuk om de huizen hier te bekijken. Ze zijn namelijk totaal anders dan in Nederland. Als eerst zijn ze bijna allemaal van hout en verder zijn het echt letterlijk van die catalogus-huizen (voor een impressie, zie foto's). Alsof de mensen hier een huis uitzoeken via een catalogus. Volgens Soili, een Canadese vrijwilliger, is dat ook zo. Verder reden we richting de bergen, wat ook een heel mooi plaatje is, zeker als de lucht zo helder blauw is. Na ongeveer 20 a 30 minuten rijden to ergens far far away..., kwamen we bij een rand van een bos aan. Eerst reden we langs een parkeerplaats voor dat bos maar daar stonden nogal veel auto's dus keerden we en reden we naar een soort van zij-ingang. De auto werd aan de kant van de weg gezet en we konden beginnen met de vrijlating. Ik had er wel zin in, dus wilde al gelijk de auto uitstappen. Dat was fout nummer 1. Blijkbaar moet de vrijlating nogal in het 'geheim' gebeuren en omdat er auto's aankwamen, mocht ik niet de auto uit. Niemand mocht doorhebben dat wij dit zouden gaan doen ofzo. A fijn, toen alle auto's voorbij waren, moest Laura alvast met de buidelrat het bos inlopen en zouden wij er achter aankomen met de zakken voer. Er stond ook nog een bakje met eten in de auto dus die nam ik mee. Ik dacht dat het ook voor Maude was. Dat bleek niet zo te zijn. Ja, ik werkte dus lekker tegen.

Eenmaal in bos, moesten we een geschikt plekje vinden. Het was een mooi bos met veel wandelpaden. Wij moesten alleen de bosjes in om Maude vrij te laten. Toen we een mooi plekje hadden gevonden, begonnen we met het uitspreiden van kattenbrokjes. Daarna deed Laura het deurtje van de kennel van Maude open. Iedereen stond klaar met de camera's, alleen vond Maude het allemaal wel best en bleef ze rustig in de kennel zitten. Na een tijdje wachten besloot de supervisor dat Maude een beetje hulp nodig had dus tilde Laura de achterkant van de kennel op. Het hielp en heel voorzichtig liep Maude uit de kennel. Snuffelend liep ze rond en dook ze de planten in. Het was best raar om te zien. Eerst woont ze op Critter Care en daarna wordt ze helemaal alleen achtergelaten in een nieuwe omgeving. Ik ben benieuwd of de dieren het echt overleven. Ze hebben toch elke dag op Critter Care 's ochtends en 's avonds een bakje met eten gekregen. Dit hoeven ze dus niet zelf te zoeken. Waarschijnlijk krijgen ze ook wel iets anders te eten dan dat ze in het wild zullen tegenkomen. Ik weet wel dat er na ongeveer twee weken nog mensen teruggaan om nieuw voer op de vrijlatingsplek te leggen. Maar ik ben benieuwd hoeveel procent het uiteindelijk red. Ik vond het wel heel gaaf om te zien hoe Maude uiteindelijk vol enthousiasme haar nieuwe omgeving ging verkennen.

Op de terugweg reden we nog even langs een adres die gebeld had dat er al paar dagen een wasbeer in hun achtertuin ronddwaalde. Daarvoor was dus ook het bakje met eten, we gingen een val zetten. Nu kon ik de magazine-huizen eens goed van dichtbij bekijken. Omdat niemand thuis was, moesten we 'inbreken' in de achtertuin. Het waren kleine tuintjes en je moest door die van de buren om in de goede te komen. Dat was best gek. Ik doe hier dingen die ik nog nooit heb gedaan... Helaas kon ik niet echt in de huizen gluren. Misschien komt dat een volgende keer. Ik ben wel benieuwd of de wasbeer gevangen gaat worden.

Dit was mijn spectaculaire vrijdag.

Reisupdate 3

Het eerste ding dat Linda is kwijtgeraakt: haar luxe slot. Het was weer gevonden maar op de eerste dag van Critter Care weer kwijtgeraakt. IK HEB HET WEER GEVONDEN EN NU OP EEN VINDBARE PLEK OPGEBORGEN (het lag verstopt in mijn ondergoedla).

Grootste blunder: 1. Bijna in de vuilniscontainer vallen omdat je de zak er niet inkrijgt 2.Het hok van de wasbeertjes niet indurven omdat ik bang voor ze ben (mijn angst is nu al weg hoor) 3. Bijna gebeten worden door een bever omdat ik niet goed aan het opletten ben 4. Uitglijden en op je kont vallen in een wasberenkooi tijdens het schoonmaken terwijl je nog een wasbeertje in het hok hebt rondlopen (gelukkig schok ze ipv dat ze me ging uitlachen).

Mijn eerste verslaving van hier: Nog steeds de heerlijke Cookies.

Wat ik mis denkend aan Nederland: stroopwafels, zou er nu wel eentje lusten! Dat alles lekker klein is in Nederland, hier is alles ver weg en super groot. Je kan een hele dag in een supermarkt doorbrengen als je wilt. Het is eerder een van-alles-wat-supermarkt. En natuurlijk de lieve mensen daar!